آرشیو شهریور ماه 1399

زخم بستر يكي از مشكلات شايع در بيماران و سالمندان زمين‌گير است. افرادي كه به هر دليلي، قادر به حركت نبوده و اغلب اوقات زندگي را در بستر و يا روي صندلي چرخ‌دار مي‌گذرانند؛ بيشترين احتمال ابتلا به اين مشكل را دارند. اگرچه اين بيماري دلايل علمي خاص خود را دارد؛ اما زخم بستر در سالمندان اغلب به دليل سهل‌انگاري و كيفيت پايين مراقبت‌هاي بهداشتي و درماني ايجاد مي‌شود.
همه ما مي‌دانيم كه اين بيماري چقدر آزاردهنده بوده و تا چه ميزان مي‌تواند روي كيفيت زندگي فرد اثر گذاشته و براي سلامت او خطرآفرين باشد. بنابراين بسيار مهم است كه اگر از فرد مستعد ابتلا به اين بيماري پرستاري مي‌كنيم؛ درباره اين مشكل و روش‌هاي درمان آن اطلاعات كافي داشته باشيم. 

زخم بستر چيست؟

همان‌طور كه گفتيم، زخم بستر در بيماران بستري شده ايجاد مي‌شود. هرچه فرد به مدت طولاني‌تر در يك وضعيت مشخص و بي‌حركت قرار بگيرد؛ احتمالا ابتلا به اين مشكل در او بيشتر است.
اين بيماري به شكل آسيب بافت‌هاي بدن، يعني لايه‌هاي پوست و گوشت بروز پيدا مي‌كند. اصلي‌ترين علت اين مشكل، تحت فشار قرار گرفتن بافت‌هاي بدن بين بخش استخواني بدن و بستر است. اين فشار مداوم مي‌تواند موجب تخريب بافت‌هاي بينابيني شود و حتي در موارد شديد موجب مرگ اين بافت‌ها گردد.

منبع: زخم بستر چيست و چگونه آن را درمان كنيم

مشكلات خواب در بين كودكان خردسال بسيار رايج است. برخي از كودكان ممكن است در هنگام خواب احساس خستگي نداشته باشند و يا بدون اينكه كسي در اتاقشان حضور داشته باشد نمي‌خوابند. اگرچه مقابله با اين عادت در كودكان كمي دشوار است، اما فراموش نكنيد كه تنظيم خواب شبانه كودك به عهده والدين يا پرستار كودك است. بسياري از مشكلات خواب با عادات روزانه مرتبط هستند. بنابراين با تغيير اين عادات مي‌توانيد به او كمك كنيد كه شب‌ها بهتر استراحت كند. خبر خوب اين است كه با كمي صبر و رعايت نظم و انضباط مي توانيد خواب شبانه را براي كودكان خود لذت‌بخش‌تر كنيد.

كودكان به چه ميزان خواب احتياج دارند؟

قبل از اينكه تشخيص دهيد آيا كودك شما مشكل خواب يا اختلال در خواب دارد، بايد بدانيد كه به چه مدت خواب نياز دارد. اين نكته را فراموش نكنيد كه كودكان و نوجوانان معمولا به خواب بيشتري نسبت به بزرگسالان نياز دارند. نمودار زير ميزان خواب توصيه شده براي هر گروه سني را نشان مي‌دهد:

عادات مفيد براي بهبود خواب شبانه كودك

در بعضي موارد، ناتواني كودك در خوابيدن به رفتارهاي او در طول روز مربوط مي‌شود. اين بيشتر در مورد كودكان مدرسه‌اي و نوجوانان اتفاق مي‌افتد. تنظيم عادات روزانه به اين گروه از كودكان كمك مي‌كند كه شب‌ها استراحت بيشتر و با كيفيت‌تري داشته باشند.
اطمينان حاصل كنيد كه كودك فقط براي خوابيدن از تخت استفاده مي‌كند. آيا كودك شما تكاليف مدرسه را روي تخت انجام مي‌دهد يا از كامپيوتر روي رختخواب استفاده مي‌كند؟ سعي كنيد او را تشويق كنيد كه از تختخواب فقط براي خوابيدن يا كتاب خواندن قبل از خواب استفاده كنند. در غير اين صورت مغز به طور ناخودآگاه تصور مي‌كند كه تخت فقط براي خوابيدن نيست.
سعي كنيد حتي آخر هفته‌ها هم همان برنامه خواب طول هفته را حفظ كنيد. اين كار باعث مي‌شود كودك شما سر وقت بيدار شود و به طور طبيعي بخوابد. هرگز نبايد در آخر هفته بيش از 1 ساعت از ساعت خواب معمولي تخطي شود.
اجازه ندهيد كه كودك موقع خواب بيش از حد گرسنه يا سير باشد. خوردن يك ميان وعده سبك (مانند يك ليوان شير گرم و يك موز) قبل از خواب ايده خوبي است. با اين حال، خوراندن وعده‌هاي غذايي سنگين طي يك يا دو ساعت مانده به زمان خواب ممكن است او را بيدار نگه دارد.
از دادن محصولات حاوي كافئين، مخصوصاً بعد از ظهرها يا عصرها به كودك خودداري كنيد. اين محصولات شامل نوشابه، قهوه، چاي يا شكلات مي‌شود.
سبك زندگي فعال را تشويق كنيد. ورزش و فعاليت بدني روزانه از بيقراري در شب جلوگيري مي‌كند. با اين حال سعي كنيد طي سه ساعت مانده به زمان خواب، از فعاليت بدني توسط آنها خودداري كنيد.
نور اتاق خواب را تنظيم كنيد. اگر كودك شما از تاريكي مطلق مي‌ترسد از چراغ خواب‌هايي استفاده كنيد كه نور را پخش مي‌كنند.
اولين چيزي كه كودك بايد صبح‌ها با آن مواجه شود، نور طبيعي است. پس صبح‌ها پرده اتاقش را باز كنيد تا با نور طبيعي از خواب بيدار شود. نور طبيعي براي مغز نشانه شروع روز است.
به چرت زدن‌هاي او در طول روز توجه كنيد. اگر كودك عصر خوابيده باشد، حداقل به 4 ساعت زمان نياز دارد كه بتواند دوباره بخوابد. اگرچه نياز كودكان به چرت زدن ممكن است متفاوت باشد. اما بايد اطمينان حاصل كنيد كه زياد نزديك به ساعت خواب شبانه چرت نزند.
همه نوجوانان و كودكان وسوسه استفاده از وسايل الكترونيكي مانند تبلت و گوشي را دارند. بنابراين 1 ساعت مانده به زمان خواب تمام وسايل الكترونيكي خانه حتي تلويزيون را خاموش كرده و يا از دسترس او دور نگه داريد.
بسياري از كودكاني كه والدين شاغل دارند، براي اينكه شب‌ها بيشتر با آنها وقت بگذارند، از خوابيدن امتناع مي‌كنند. بنابراين عصرهاي كه به خانه مي‌آييد حسابي با آنها وقت بگذرانيد. براي نوزادان چند دقيقه آواز بخوانيد، با آنها ارتباط چشمي برقراري كنيد و در آغوششان بگيريد.